10 Şubat 2011
Büyük Maceraya Dönüşen Küçük Bir Serüven
Sevgili okuyucularım, bir sene önce ben bir hayale tutundum.Öyle bir tutundum ki, kimsenin ne beni yıldırmasına nede tökezlememe izin vermedim. Kendimde bu azmime şaştım çoğu zaman.Kendime bu kadar inanır mıydım bilmiyorum. Milyon şeyi yapmış ve hala ne yapacağını arayan biriydim. Bir adım attım. Sonra bir adım daha. Zorlandım eveeettt bazen hemde çok! Normalde olsa çeker giderdim. Belki de büyümek böyle bir şey veya gerçekten ne istediğini anlamış olmak. Kimse inanmıyorken ben inandım kendime. Sonra bir baktım inanmaya başladı herkes. Sonra bir adım daha attım. Engeller kalktı teker teker. Sonra güçlendim. Daha çok inandım kendime. Yollar açıldı ardından. Yürümeye başladım. Daha hızlı adımlarla ama koşmadan. Küçücük serüvenim kocaman bir maceraya dönüşmeye başladı. Ben hep mucizelerin olabileceğine inandım. Öyle bir hayale tutundum ki, şimdi ne o beni bırakabilir ne de ben onu. Mutfakta yaşamadığım bir gün bile düşünemiyorum. Fırın çalışmadan mesela. Herhalde kafayı sıyırabilirim o zaman. Yolun sonuna gelmedik. Aslında ta en başta konuştuğumuz B noktalarının gerçekleştiğini görüyoruz birlikte sevgili okuyucularım. Okula gitmekti, evet oldu. Okulu birinci bitirmekti, evet o da oldu. Şimdi sıra üçüncü B noktama geldi. Bununda çok kısa sürede gerçekleşeceğini size söylemem gerekiyor. Ne olduğunu sormayın şimdi, çünkü inanılmaz kısa bir sürede öğreneceksiniz. Size sadece üçüncü B noktamla ilgili şunu söyleyebilirim; kurduğum en büyük hayaldi. Hiç gerçekleşeceğini düşünmemiştim. Fakat gerçekleşeceğine inandım. Ne kadar ironik değil mi? Bencede.. Şimdi öyle bir yolda ilerliyorum ki, bazen zangır zangır titriyorum. "Nasıl üstesinden geleceğim?" diyorum kendime. "Yapabilir miyim?" diyorum aynada kendime bakarken. Biliyorum deli gibi yorulucam. Ahhh.. Hemde nasıl.. Ama sonunda herşeye değecek.. Bütün bu uğurda harcağım emeklerime.. Einstein, akıllı insanların kendinlerinden süphe ettiklerini savunur. Umarım haklıdır. Her zaman derim ki kendime, " Kızım, boğulacaksan derin sularda boğul!". Şimdi o delice korkutğum uçsuz bucaksız okyanusa atlıyorum. Korkuyorum, evet.. ama yüzebilirim. Yüzebilirim. Yüzebilirim. Ben, o okyanusta boğulmayacağım! Tek bildiğim bu..
Beni takip edin, size mucizelerin gerçekleştiğini göstermeye devam edeceğim.
Bon Appetit!
Beni takip edin, size mucizelerin gerçekleştiğini göstermeye devam edeceğim.
Bon Appetit!
Bu sitede yayınlanan herşey © Copyright'ı Duygu Tuğcu'ya aittir.İçerik izinsiz kullanılamaz. Powered by Blogger.



7 Yorum:
İnanmak başarmanın yarısıymış. Yürekten isteyince zaten evren onun oluşması için bir şekilde seferber oluyor. Yolunuz açık olsun. Tebrikler & Sevgiler...
Çok teşekkür ederim Ebrucum. Bende kesinlikle aynı düşünüyorum..
Harikasın, çok tebrikler! Kendinle gurur duyman için bir sürü sebebin var. Yeni serüvenini bekliyorum heyecanla :) Öpücükler.
Sürekli okuyorum yazdıklarınızı bazen beni bile dolduruşa getirdiğiniz oldu.Çırağanda işe girdiniz diyorum ben ama bekleyeceğim bakalım.Yolun açık,şansın bol olsun
Kalpten bırsey ısteyınce kendılıgınden olusuyor sen sadece emın adımlarla ıstedıgıne ulasmak ıcın bıraz çaba bıraz enerjı harcıyorsun mutlu sona ulasında yorgunlugun tek saferde ucuyor :)
dıger basarını dortgozle beklıyorum :)))
öğrendiğimde ben de en az senin kadar heyecanlandım canım arkadaşım, ve sabırsızlıkla bekliyoruz =)
öğrendiğimde ben de en az senin kadar heyecanlandım canım arkadaşım, ve sabırsızlıkla bekliyoruz =)
Yorum Gönder